Sûnder dy

Sûnder dy

Ik fiel se fallen op myn hûd

It fallen fielt, oerstimt it lûd

Ik raas dat ik it eins net leauw

It waarme sâlte dat ik priuw

Do libbest noch sa djip yn my

Hoe fier is fierder sûnder dy

Dit gedichtsje ha ik al in hiel skoft lyn skreaun. It komt alle kearen wer foarby as der immen fuort falt sûnder dat it foar ús te begripen is. De soan fan de buorlju, de man fan in kollega...

Sterkte foar wa't it nedich hat.

Langstme

Langstme

As de wyn waait

En de sinne har ferstoppet

Drave wolken troch de loft

Sykjend nei dij

As it fjoer lôget

En de waarmte har ferspried

Krûpe flammen om it hout
 Tinkend oan dij

As it gers groeit

En de maaitiid wer oanbrekt

Springe lamkes yn de greide

Longerjend nei dij

As it wetter raast

En alle oare lûden oerstimt

Driuw ik mei op ’e weagen

Wachtsjend op dij

Pieteke

desimber 2010

Dit is ien fan de gedichten dy't ik skreaun ha doe't ik by Tresoar/Eppie Dam op kursus wie. Ierde, wetter, fjoer en loft moasten weromkomme yn it gedicht.

Rein

REIN

De loft set oan

Komt op my ta

Lit har swierte falle

Yn in see fan drippen

Nearne om te gean

Ik lit it oer my komme

It suverjende wiete

En fiel dat ik bestean

Fiskje

Fiskje

Foarsichtich klimt er oer de râne

fan it boatsje en jout him del op

it bankje

Eefkes oerstimt it lûd fan in trekker
it rûzjen fan de beammen

en it kweakjen fan  de kikkerts

Dan gooit de lytse fiskerman syn angel út

en de wyn ronfelet it wetter

Dit gedicht bin ik oan begûn doe't ik op besite wie bij Aukje op it arkje fan Rink vd Velde. Ik ha der noch in hiel lyts bytsje oan feroare en no stiet it foar elkenien te lêzen. De lytse fiskerman is in beppesizzer fan Aukje dy't ek oanwêzich wie. We (Geke wie der ek) hawwe in hiele noflike dei hân mei romte om te skriuwen en te praten. Sa'n dei soe ik eltse wike wol hawwe wolle.