Twicht 1893 Wierum

Yn 'e iere moarntiid dolde sy wjirms op it waad / mei kâlde stive skonken / 

dy 't hy nea wer opwaarmje koe / sniewyt wei. #1893 #twicht

Boppesteande twicht ha ik skreaun foar de Twichtwedstriid fan de Moanne fan it Fryske Boek. Om 't der minsken wiene dy 't witte woenen wêr 't dizze twicht oer gie, hjir de útlis.

Yn de 19e ieu wie de fiskerij in wichtige boarne fan ynkommen foar it doarp Wierum. Op 1 december 1893 fergongen 13 fan de 17 fiskersboaten yn in swiere sniestoarm. En kamen 22 fiskermannen nea wer thús. In fiskersmonumint bij de seedyk bringt dit yn it ûnthâld.

Untbleatsjen fan it monumint yn 1968, fotograaf ûnbekind; Archief Leeuwarder Courant

By de tsjerke stiet ek in stânbyld fan in wjirmdolster. Dit byld docht tinken oan de perioade fan de seefiskerij, wêrby 't de froulju fan it doarp seepieren sochten op it waad foar de fiskfangst.

Ferdwaald

Ferdwaald

Ik bin mysels net mear

Kin betiiden gjin oanslúting fine

Mei de leafde yn myn hert

Mei de wiisheid yn myn holle

Mei de romte om my hinne

Ik kin mysels net mear

Wit net mear wa ’t yn de spegel sjocht

Mei de tearen yn ‘e foarholle

Mei de ôfhingjende mûlhoeken

Mei de útdweste blik yn de eagen

Ik wit net wêr ’t ik bedarre bin

Bin mysels kwyt rekke

Yn dit lichem mei âld fel

Yn dizze holle fol tizen en tinzen

Yn dit iensume hert

Werkenst do in stikje fan my

Bring it dan werom nei no

Set myn lichem yn de sinne

En ferwaarmje myn hert

Fyn my, no’t ik it sels net kin.

Maitiid

Húshimmelje

Tiid om de kleden

te klopjen

no ’t it wiet is

en it stof

daliks delslacht

yn it gers en

op it paad

sûnder te prykjen

yn noas en kiel

en oan te setten

ta in hoastbui

dy’t alles

yn beweging set

en útdraait

op in lawine

Twicht 1883

Wrakseljend tsjin wyn en weagen, moasten hja belies jaan, dizze stoarm ûnoerwinlik, de iiskâlde see harren lêste rêstplak. #1883 #twicht