Foar elts dy’t it dreech hat

 

Tiede bliuwt thús

Tiede hoecht hjoed net nei skoalle

want master en juffen binne der net

mem hat him krekt pas roppen

en it is al wit hoe let

 

earst giet Tiede lekker iten

hjoed nimt hy in pantsje brij

it is hatstikke gesellich

want ek syn knuffel is der by

 

Tiede boartet mei de auto's

race mei twa tagelyk

en ek hearlik eefkes botse

oei no is der ientsje bryk

 

wol mem Tiede helpe

want de tsjillen stean sa gek

en de bumper is wat nuver

ek de bân liket wol lek

 

mar mem hat gjin tiid no

want sy moat earst wat oars

tsjin de laptop sit se te praten

en Tiede wurdt ynienen boas

 

hy smyt de auto troch de keamer

mar wurdt dan in bytsje bang

krûpt gau fuort achter de stoel

och wat duorret it wer lang

 

einliks komt mem him dan sykjen

't is tiid foar drinken en in koek

tegearre meitsje se de auto

en lêze yn in plaatsjesboek

 

dan mei Tiede op de I-pad

mem sil it ding wol eefkes jaan

is het dochs in moaie dei noch

lekker lang in spultsje dwaan

 

 

Reizigje yn in kefert

As wolken fansiden skowe skynt in flau ljocht de keamer yn en dêr leisto. De rook fan âld en oan ein tegearre mei dy fan dit hûs makket my wat mislik. De heal iepen doar tekenet skaden op de muorrre en boartet mei myn tinzen.

En it bêd, dat is fan dy. Ik mei net sliepe, wekker bliuwe dat is myn taak. De nacht is stil, útsein de soerstoftank. Dy jout in ritme oan de nacht en lit it tsjuster dûnsje. Tsssj poe ....tsssj poe..... tssssj poe ... en de nacht duorret en duorret

In doar giet iepen en ticht. En dan rint der immen hastich oer de gong as is der gjin tiid mear en dat is miskyn ek wol sa. De kroks sûge sêft oan it linoleum en sjirpe in oade oan de nacht. It ljocht op de gong wurd stadich wer wei.

Koe ik mar reizigje yn in kefert dan wie ik earder by dy west. Tegearre sjen nei de sinne dy’t op komt. De dei yn de mijtte gean en mar sjen hoe fier as we komme koenen. En wa wit koe ik dyn hân beet hâlde as nimmen it seach.

Mar it kefert is te lyts en ik bin te swier. En de suster soe my net bringe want de suster is der net mear. In nije dei bringt nije gesichten. De moanne kin dy nachts mar sy wurdt wei yn it deiljocht. Krekt as do, mar no noch net

tsssj poe .... tsssj poe .... tssssj poe

                                        

 

 

Foar dy nei dy

It gedicht dat ik skreaun ha nei it sjen fan de foarstelling Foar dy nei dy wol ik graach mei jim diele. De titel is: "net goed net ferkeard" en sa is it mar krekt. Foar wa't de foarstelling noch sjen wol? Der binne noch in pear kaarten. En ik bin der sels fia de reservelist kommen dus ek dat is te besykjen.
In moaie foarstelling oer rou op in prachtich plak. En de spilers spylje harsels mar ek wer net. Nei de foarstelling is der in hapke en drankje en de mooglikheid om nei te praten. Ek mei de spilers.

Net goed net ferkeard

hy giet troch mei libjen want it is sa’t it is

myn libben stiet stil want ik wol der net oan

ferhip it om de dei te nimmen sa’t er komt

ik wit wol datst net wer komst mar myn lichem

fielt noch altyd dat ik dy berne ha

ferwûndere sjoen ha nei dat berntsje

net begripe koe dat ik soks op de wrâld

set hie en ek doe gong hy troch mei libjen

want it wie sa’t it wie en net oars

ik sykje dy oan de nachthimel as ik wer

ris net sliepe kin en hy snoarkjend de nacht

oan kant seaget en him omdraait as

ik der mei kâlde fuotten neist skow, him

sêft troch syn hier stryk, bliid mei syn moed

om te libjen foar wa’t der wol binne en

dermei my sjen te litten dat it ek kin sa’t

hy it docht, my gewurde lit om’t ik noch

net fierder kin, net goed en net ferkeard

Pieteke 

Raamtekening met mijn gedicht

Zo nu en dan bundelen Ingrid Boschma van Drawink en ik onze krachten. Ingrid maakt o.a. prachtige raamtekeningen. Afgelopen zondag was Ingrid gast-exposant in het atelier van Saskia Wagenvoort tijdens Ontdek en Beleef in de Floris Verster ateliers. Ik had me verdiept in het werk van Saskia en gecombineerd met het getekende fluitenkruid van Ingrid een kort gedicht geschreven. Dit was verwerkt in de tekening. Hieronder zie je het resultaat. Ik was er heel blij mee. Is het iets waar jij blij van wordt dan is het mogelijk om ons in te huren :) Neem dan contact op met Ingrid via de link.

Bertekaartsje mei gedicht frij nei my

Ofrûne moanne is der in moai jonkje berne en op it kaartsje stiet in gedichtsje frij makke nei in gedicht fan my. Ik diel it hjir mei jim en myn gedichtsje mei brûkt wurde as ik der eefkes berjocht fan krij. En in kaartsje fansels :)

Wyt fan wêzen
dit bern sa tear
't libben kleuret
dy hieltyd mear

as blommen yn 'e maityd
as flinters yn it grien
do meist no by ús wenje
bist mear as ien en ien

Pieteke

Wjerljocht

Hy slacht yn as de wjerljocht op in simmerdei
ik kin net oars as folgje dat ljocht en gean mei

mar myn hert is swier om wat it mei dy docht
ien ding moast witte, ik ha der net om socht

Wit dat ik juster noch it leafst by dy wêze woe

dat ik net betinke koe dat is oars wurde soe

datsto myn alles wiest en noch wat mear

dêrom en om wat wie, docht dit no sa sear

Pieteke

Visje

Ik vis je uit de zee

met mijn hengel 

aan mijn haakje

Ik bak je in mijn pan

in wat olie 

dus zo smaak je

© pieteke

Van achter de wolken

Van achter de wolken

kijk ik in het rond

jij leeft nog daar onder

gewoon op de grond

Soms kijk ik heel even

naar wat jij nou doet

dan zie ik je lachen

en denk dat is goed

Van achter de wolken

in het grote heelal

blijf ik op je wachten
tot jij komen zal

©pieteke

Kaart van Lotte van Dijck - De Verderkijker

Skuttingtaal

SKUTTINGTAAL: It is wer ris wat oars en as it in pear kear reint is it der wer ôf en kin der wer in nije tekst op. Ik hoopje dat de minsken dy 't by ús skutting lâns rinne it leuk fine. Ik sels fyn it moai om der sa no en dan wat op te setten. Foar de minsken dy 't net yn Wommels wenje en hjir net samar lâns kuierje kinne set ik se wol op myn bloch.

Dizze lêste wie noch te sjen by Omrop Fryslân yn it programma Bynt.

Wat fljocht dêr?

Op dit stuit doch ik in kursus poëzij by Elmar Kuiper en it is oant no ta tige nijsgjirrich. Ien fan de opdrachten wie skriuw in gedicht oer in fûgel dy 't dy oansprekt of wêrst wat mei hast. No ha ik net safolle mei fûgels, fyn it moai dat se moarns ier sjonge mar dat is it dan ek wol. De fûgelopdracht wurke by my as in rose oaljefant want ik ha yn trije wiken oeral allinich mar fûgels sjoen. Yn de feart, yn de loft, yn de krante, yn de bibleteek, echt oeral. No ja, ik ha myn bêst dien en dizze gedichten binne myn pinne útroegele.

Gielsyske

Dêr sit ik dan op in stokje

ik ha it goed, bakje fretten, wetterbadsje

mar yn dizze finsterbank siicht it

Fffffffffffffff fiel ik oan myn feare fel

in oar plak wol ik en besykje it te sizzen

fluitsje heech en leech, lûd en sêft

mar men begrypt my net

hat gjin ear foar myn krewearen

Tsiicht, tsiicht, tsiicht, brrrr, brrrr, brrrr

op it lest jou ik it op

gjin lûd mear út dizze koai

drok wurdt der oerlein

en myn hope lôget op

Mar hjoed hongen se in bakje mei

sangsied yn de koai

Swarte lyster

It leaflikst en it langste sjonge

koe hy fan hiel de fûgelwrâld

Sy foel foar dy moaie jonge

foar har berntsjes in behâld

Mar doe’t de simmer west wie

en hy net mear sjonge woe

bleaf sy mar oan ‘t besykjen

hoe ’t se him dochs sa fier krije koe

Mei wapperjende flerkjes snokkere se

toe sjong noch ris foar my

No fuort mar tocht er en hy die syn snaffel iepen

’t hie net moatten, de kat koe der krekt by

  

En dizze lêste ha ik it earste skreaun en úteinlik ynstjoerd nei Elmar

Fûgeltsje

BOINK hear ik en sjoch ferheard nei lofts
wêr't it lûd wei komt.
Dêr op'e grûn leit se, in foddeboskje
mei in lyts giel snaffeltsje.

Gjin libben mear yn it tebrutsen fûgellyfke,

ferûngelokke tsjin it finsterglês.

Nea sjongt sy wer it heechste liet,
wa hat sein dat fleanen net gefaarlik is?