Ferreizige

Ferreizige

Soe it myn tiid hast wêze

tocht ik

doe’t de lea it my bejûch

it hert in kear te min kloppe

en de holle raasde

Och hea, lake de loft lûd

wat soesto no

kinst ommers net fleane

bist ferreizige foardatst

boppe bist

Lit de seadden my keare

stamp se goed oan

ik lis graach stiif ynstoppe

wynsels, gjin planken

alles wurdt wei

Wie ik mar as de wyn

dan soe ik

troch de roasters blaze

en my deljaan wêr’t de sinne

it waarmst is

Soe it myn tiid hast wêze

tocht ik

en frege it oan de wolken

mar se wisten it net

Pieteke de Boer

april 2019

Greidehert

Thús

Hjir fiel ik my thús

krekt as in fûgel

yn de tekken fan greiden

de loften ûneinich fier

de mûne draait syn rûntsjes

as de wyn oanhellet

en de sinne sakket

op in moaie simmerdei

En as wolken grien reitsje

is fierte tichteby

tsjerkeklokken liede

as wy ôfskie nimme

de toer in beaken foar

wa’t it paad net fine kin

hjir is altyd immen

dy’t it dy wize wol

Wy reitsje mekoar net kwyt

op it trekpaad sjogge we

de wjerskyn fan de oar

yn it glinsterjende wetter

Mei in stap fansiden

meitsje we romte foar

minsken dy’t hurder kinne

begroetsje in nije dei

Grinzen kinne ferlein wurde

mar it klopjen fan dit hert

ús greidehert

hâldt net op

dat is der

dat bliuwt der

en sil der altyd wêze

Pieteke de Boer

Dit gedicht ha ik skreaun nei oanlieding fan de weryndieling fan Littenseradiel. En it moaie kado fan de gemeente foar de ynwenners: de foarstelling Greidehert. 

Raamgedicht

Dit gedicht fan my is te sjen west op Eewal Ljouwert. In projeksje yn in finster om de binnenstêd riker te meitsjen mei keunst yn mikrogalerieën. Stipe troch Mienskipsfonds.

In goed ferhaal

It is safier, de krystdagen komme der oan. Elts jier itselde ferhaal. It kin fansels ek oars. Gjin beam, gjin kearskes, gjin Jesus dy’t berne wurdt. Ik bedoel mar, Maria hat it al sa faak dien. Yn ferwachting reitsje sûnder dat der in man oan te pas komt. De lol hat se der net fan hân. En elts jier wer dy lange reis op dy ezel nei dat hok. Neat gjin kreamklinyk mei alles der op en der oan. No ja, muzyk is der wol. Mar earst dy befalling, it is har earste en oan Joazef hat se net folle. Hy is wol leaf mar fan befallingen hat er ek gjin ferstân. En dy ingelen komme pas as de boel al oan de kant is. Se sjonge wol in moai ferske wêr’t it jonkje lekker op sliepe kin mar fierder hast der neat oan. En dy hoeders dy’t alles witte fan skiep en lamkes komme ek pas as sy it der al ôfswitten hat. Oan de oare kant hast der ek gjin ferlet fan dat in stel fan dy rûchhouwers dy yn it gat opsjogge. It is dat der noch in stel keningen op besite komme mei djoere kadootsjes want oars hie Maria har net lient foar sa’n stunt. Alles mar om it ferhaal de wrâld yn te krijen. Marketing neame se soks hjoed. God wist eartiids al hiel goed hoe’t er in ferhaal de wrâld yn krije moast. Sa goed dat we it der no noch altyd oer hawwe. Elts jier wer.