12.5.19

Geen moederdag gedicht



Hertemem

Kin leafde libje as winsken ferdrûgje
en mei skerpe rânen it hert skeine
kinne we tegearre genôch wetter fine
om oare blommen yn’e bloei te bringen

de nacht dy’t allinnich mar sliep bringt
it deiljocht dat dúdlik makket dat dit it is
gjin wiete ruften en bernestimmen
yn dit hûs romje we gjin boartersguod op

dreamen oerlibje de neakene wierheid net
wurde wei as in bern dat kiekeboe boartet
yn dizze tún gjin sânbak of skommel
en de kninen moatte we sels iten jaan


Hartenmoeder

Kan liefde leven als wensen verdorren
en met scherpe randen het hart bezeren
kunnen wij samen genoeg water vinden
om andere bloemen tot bloei te brengen

de nacht die alleen maar slaap brengt
het daglicht dat duidelijk maakt dat dit het is
geen natte luiers en kinderstemmen
in dit huis ruimen we geen speelgoed op

dromen overleven de naakte waarheid niet
verdwijnen als een kind dat kiekeboe speelt
in deze tuin geen zandbak of schommel
en de konijnen moet we zelf voer brengen

Pieteke de Boer

5.5.19

Vrijheid


Vrijheid

Als je bang bent voor de wereld
voor de wereld om je heen
waar de tolerantie weg lijkt
en je voelt je vaak alleen

als je bang bent om te blijven
ook al kun je dat niet meer
waar de angst een grote berg is
en je hart is één groot zeer

als je bang bent te vertrekken
ook al lonkt de vrijheid sterk
en je niets meer mee kunt nemen
verlies van liefde, huis en werk

wie ben ik om jou te weren
wonend in dit vrije land
waar de oorlog is verdwenen
daarom reik ik jou mijn hand 

Pieteke de Boer



10.4.19

Ferreizige


Ferreizige

Soe it myn tiid hast wêze
tocht ik
doe’t de lea it my bejûch
it hert in kear te min kloppe
en de holle raasde

Och hea, lake de loft lûd
wat soesto no
kinst ommers net fleane
bist ferreizige foardatst
boppe bist

Lit de seadden my keare
stamp se goed oan
ik lis graach stiif ynstoppe
wynsels, gjin planken
alles wurdt wei

Wie ik mar as de wyn
dan soe ik
troch de roasters blaze
en my deljaan wêr’t de sinne
it waarmst is

Soe it myn tiid hast wêze
tocht ik
en frege it oan de wolken
mar se wisten it net


Pieteke de Boer
april 2019












11.12.17

Greidehert

Thús

Hjir fiel ik my thús
krekt as in fûgel
yn de tekken fan greiden
de loften ûneinich fier
de mûne draait syn rûntsjes
as de wyn oanhellet
en de sinne sakket
op in moaie simmerdei

En as wolken grien reitsje
is fierte tichteby
tsjerkeklokken liede
as wy ôfskie nimme
de toer in beaken foar
wa’t it paad net fine kin
hjir is altyd immen
dy’t it dy wize wol

Wy reitsje mekoar net kwyt
op it trekpaad sjogge we
de wjerskyn fan de oar
yn it glinsterjende wetter

Mei in stap fansiden
meitsje we romte foar
minsken dy’t hurder kinne
begroetsje in nije dei

Grinzen kinne ferlein wurde
mar it klopjen fan dit hert
ús greidehert
hâldt net op

dat is der
dat bliuwt der
en sil der altyd wêze

Pieteke de Boer

Dit gedicht ha ik skreaun nei oanlieding fan de weryndieling fan Littenseradiel. En it moaie kado fan de gemeente foar de ynwenners: de foarstelling Greidehert




9.2.17

Raamgedicht

Dit gedicht fan my is te sjen west op Eewal Ljouwert. In projeksje yn in finster om de binnenstêd riker te meitsjen mei keunst yn mikrogalerieën. Stipe troch Mienskipsfonds.

20.12.16

In goed ferhaal

It is safier, de krystdagen komme der oan. Elts jier itselde ferhaal. It kin fansels ek oars. Gjin beam, gjin kearskes, gjin Jesus dy’t berne wurdt. Ik bedoel mar, Maria hat it al sa faak dien. Yn ferwachting reitsje sûnder dat der in man oan te pas komt. De lol hat se der net fan hân. En elts jier wer dy lange reis op dy ezel nei dat hok. Neat gjin kreamklinyk mei alles der op en der oan. No ja, muzyk is der wol. Mar earst dy befalling, it is har earste en oan Joazef hat se net folle. Hy is wol leaf mar fan befallingen hat er ek gjin ferstân. En dy ingelen komme pas as de boel al oan de kant is. Se sjonge wol in moai ferske wêr’t it jonkje lekker op sliepe kin mar fierder hast der neat oan. En dy hoeders dy’t alles witte fan skiep en lamkes komme ek pas as sy it der al ôfswitten hat. Oan de oare kant hast der ek gjin ferlet fan dat in stel fan dy rûchhouwers dy yn it gat opsjogge. It is dat der noch in stel keningen op besite komme mei djoere kadootsjes want oars hie Maria har net lient foar sa’n stunt. Alles mar om it ferhaal de wrâld yn te krijen. Marketing neame se soks hjoed. God wist eartiids al hiel goed hoe’t er in ferhaal de wrâld yn krije moast. Sa goed dat we it der no noch altyd oer hawwe. Elts jier wer.

10.11.16

Foar dy nei dy

It gedicht dat ik skreaun ha nei it sjen fan de foarstelling Foar dy nei dy wol ik graach mei jim diele. De titel is: "net goed net ferkeard" en sa is it mar krekt. Foar wa't de foarstelling noch sjen wol? Der binne noch in pear kaarten. En ik bin der sels fia de reservelist kommen dus ek dat is te besykjen.
In moaie foarstelling oer rou op in prachtich plak. En de spilers spylje harsels mar ek wer net. Nei de foarstelling is der in hapke en drankje en de mooglikheid om nei te praten. Ek mei de spilers.



Net goed net ferkeard

hy giet troch mei libjen want it is sa’t it is
myn libben stiet stil want ik wol der net oan
ferhip it om de dei te nimmen sa’t er komt
ik wit wol datst net wer komst mar myn lichem
fielt noch altyd dat ik dy berne ha
ferwûndere sjoen ha nei dat berntsje
net begripe koe dat ik soks op de wrâld
set hie en ek doe gong hy troch mei libjen
want it wie sa’t it wie en net oars

ik sykje dy oan de nachthimel as ik wer
ris net sliepe kin en hy snoarkjend de nacht
oan kant seaget en him omdraait as
ik der mei kâlde fuotten neist skow, him
sêft troch syn hier stryk, bliid mei syn moed
om te libjen foar wa’t der wol binne en
dermei my sjen te litten dat it ek kin sa’t
hy it docht, my gewurde lit om’t ik noch
net fierder kin, net goed en net ferkeard

Pieteke