19.1.13

In nije dei


In nije dei

Tinzen raze troch dyn holle
de wrald om dy hinne falt stil
triennen spatte út inoar
op de flier as se nei in reis
 oer dyn gesicht op de grûn falle
 en litte in sâlt spoor
efter op dyn wangen

Neat is mear wichtich
nea die it earder sa sear
ferslein troch it libben
en oerbluft troch de dea
binne de dagen grau en griis
de nachten sûnder sliep
en dochs is der hieltiid in nije dei

De sinne komt altyd wer op
it grien wer út de grûn
oeren wurde dagen en wiken
en dan is der wer in jier om
de neitins is swiet en makket
draachlik wat net te dragen is
helpt dy hieltiid wer troch in nije dei


Dit gedicht ha ik skreaun foar in mem dy 't 2 bern kwyt rekke is. Spitich genôch kin ik sa noch trije nammen neame fan froulju dy 't ek mear as ien bern misse moatte. Wat ha ik in respekt foar dizze memmen want wat moat je dan sterk wêze om troch te gean. 


1 opmerking:

  1. Wow, Pieteke. Prachtig gedicht over een heel zwaar onderwerp. Kippenvel hoor!

    BeantwoordenVerwijderen